Herkesin arayışı başka başkadır, arama biçimi ve süreci… İhtimaldir bulmak o saklı bahçeyi! Bulmak buluşmak, tanımak, en önemlisi de sahip olmak…
İnsanın arayışı esasen kendi hakikatinedir. Binbir çiçeğin açtığı, kelebeklerin uçtuğu, suyun ve toprağın cilveleştiği, sessizliğin huzur veren sesinin nâmeleştiği, bazen de kuş seslerinin bestelendiği… Hep ilkbahar mevsiminin hüküm sürdüğü, doyumsuz, keyifli ve sınırları olmayan bir bahçe miydi bu? Yoksa ekinleri târumar olmuş, sararıp solmuş, onca yol yorgunluğundan sonra eyvah dedirten, büyük bir harabe miydi gizli bahçemiz!
Yaratılmışız; yaratılış sırrına vakıf olmak, var edeni tanımak, hikmetini aramak ve yoluna râm olmak için.
İnsan bir saklı bahçe; keşfeder, keşfolunur, umulur ki bu yolun sonu gül kokan, lâle açan bahçelerde hayat bulur…
Münteha Çeb