Fikrimin derinliğinde
Aydınlık bir kare.
Sen ve ben tek yürekte,
İkimiz aynı yerde!
Aynı duygularla
Yoğunlaşır hislerimiz…
Ayrı tepelerden,
Bir nehre akan şelâleyiz!
Coşkumuz bir,
Bu gidişe duyduğumuz öfke!
Bir dal değil bu oluşum,
Sarsılmayan gövde.
Aynı toprağa kök salan
Ağaç yaprağı gibi,
Rüzgarda savrulmadan
Açsın dostluk çiçeği.
Temelsiz olur mu ev,
Köksüz olur mu ağaç?
Hele beni ben yapan,
Temelsiz olmaz inanç!
Yaratılış sırrına
Ermeyince yüreği,
Bozuk çarkın dişleri;
Gıcırdar, kökten dinci!
Fikrimin karesinde
Çoğalırken âşk, sevgi,
Mutluluk paylaştırsın,
Yeni dünya düzeni!..
